ALEM-İ CİN (2018)

Rue de Pera ve Film Fabrikası ortaklığıyla çekilen Alem-i Cin filminin yönetmen koltuğunda Özgür Bakar bulunuyor. Alem-i Cin, Bakar’ın korku türündeki yedinci filmi. Bakar önceki filmlerinde olduğu gibi yine Batı etkisindeki müstakil lanetli ev teması üzerinden ilerleyerek filmi başlatıyor ancak önceki filmlerindeki Batı etkisinin aksine bu filmiyle diğer başarılı Türk korku filmi yönetmenlerinin izinden gitmeyi tercih ediyor. Bakar son filmiyle terazinin kefesini biraz fazla kaçırıyor ve bu bağlamda geleneksel yaklaşayım derken fazla İslami kokan bir film ortaya koyuyor.

Filmin konusunu 25. yaş gününden sonra görmeye başladığı kabusların izini süren Yeliz’in yaşadıkları oluşturuyor. Epilepsi hastası olan Yeliz’in gördüğü halüsinasyonları ve kâbusları hastalığına bağlayan ailesinin Yeliz’den saklamaya çalıştığı sırlar yavaş yavaş ortaya dökülürken, herkes kendi payına düşen bedeli ödeyecektir.

Alem-i Cin’in görüntü yönetimi oldukça başarılı. Filmdeki oyunculuklar da kıvamında. Özellikle Ayçın Tuyun filmi başından sonuna dek başarılı bir biçimde avuçlarında tutuyor, diğer oyuncular da iyi performanslarla Tuyun’a eşlik ediyorlar.

Yönetmen Bakar filmlerindeki mekan tasarımlarında genellikle Batı etkisini yoğun hissettirse de, bu filmde orta yolu bulmuş. Filmin mekan tasarımı Helâk: Kayıp Köy (2015) filmine benzer şekilde antikalar ile oluşturulmuş ancak seccade, tespih ve İslami tablolar gibi geleneksel unsurlar aralara serpiştirilmiş. Bakar’ın Ammar: Cin Tarikatı (2014) ve Deccal 2 (2017) filmlerinde kullandığı karga imgesi, bu kez görüntü yerine ses olarak kullanılmış. Deccal (2015) ve Deccal 2 (2017)’de yaşanan talihsiz kötü görsel efektler bu filmde de sülük sahneleri ve cin çıkarma sahnesinde maalesef karşımıza çıkıyor. Bakar’ın Helâk: Kayıp Köy (2015) dışındaki tüm filmleri inançsız bir grup genç etrafında şekillenirken, bu kez kendi bölgesinden çıkarak türbanlı bir kız olan Yeliz üzerinden hikâyeyi şekillendirmiş. Filmdeki başı açık karakterlerin hepsinin zina suçu işliyor olması ise filmin İslami yönünün ağır basmasına neden olmuş. Türbanlı karakterin başındaki türbanı her açışında cinin musallat olması ise, filmin bazı açılardan dinsel istismara kaçmasına neden oluyor. Buna rağmen Müslüman görünen, namazında niyazındaymış gibi yapan karakterlerin aslında öyle olmadığının altının çizilmesi ise günümüz Türkiye’sini betimler nitelikte. Ancak bu durum dahi dini istismarın önüne geçemiyor zira Türk korku sinemasının ilk türbanlı ana karakteri bu filmle hayat buluyor.

Bir film elbetteki iyi görüntüler toplamıdır; senaryodan ışık ve müziğe, mekandan ışık ve açı seçimine değin sahne içeriğindeki unsurların toplamından oluşur. Ancak Alem-i Cin’de maalesef bu konuda özellikle de senaryo bağlamında bazı eksiklikler, tutarsızlıklar ve karmaşalar bulunuyor. Alem-i Cin’deki en büyük talihsizlik ise final sahnesinin çekim yeri. Alper Mestçi tarafından yönetilen Sahipli (2017) adlı dizide ve Siccîn 3: Cürm-ü Aşk (2016) filminde kullanılan ve iki yapımında mihenk taşı gibi izleyenlerin aklına kazınan çeşme ve ağaçların kullanıldığı mekanın seçilmesi, Türk korku tutkunları düşünülecek olduğunda büyük bir hata olarak dikkat çekiyor. Filmde Karacadağ ve Mestçi’nin farklı filmlerindeki pek çok sahneyi hatırlatan açı ve görüntülere ek olarak; Amerikan Sineması’ndan Pulse (2006), Curse of Chucky (2013) gibi filmlerden esinlenmeler görmek de mümkün.

Sonuç olarak Alem-i Cin, Bakar’ın kendi tarzından sıyrılarak yeni bir yola girmeye başladığını gösteren, İslami yönü diğer tüm Türk korku filmlerine nazaran fazlasıyla ağır basan, çekimleri ve oyunculukları başarılı bir film.


KÜNYE

Yönetmen: Özgür Bakar

Senaryo: Özgür Bakar, Alper Kıvılcım

Görüntü Yönetmeni: Uğur Kaplan

Müzik: Ercüment Vural

Oyuncular: Ayçın Tuyun, Kadriye Çetinkaya,  Zeynep Turpcu, Süleyman Kabaali, Cihangir Köse, Yeşim Gündoğdu, Hatice Yıldız, Yüksel İvgen

IMDB:

Gizem Şimşek Kaya

İstanbul doğumludur. Marmara Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü’nden mezun olan Şimşek, yüksek lisansını İstanbul Kültür Üniversitesi İletişim Tasarımı Anabilim dalında ve doktorasını Marmara Üniversitesi Radyo-TV, Sinema Anabilim dalında “Sinemada Korku Ve Din: 2000 Sonrası Amerikan Ve Türk Filmlerinde Cin Unsurunun Çözümlemesi (Eleştirel Kuram Ve Göstergebilimsel Metodoloji Çerçevesinde)” adlı teziyle tamamlamıştır. Sinemada eleştirel kuram ve inançlar, Türk korku sineması, sinema ve halkbilim üzerine çalışmalar yapmakta olup bu konular üzerine birçok ulusal ve uluslararası yayını bulunmaktadır.