WINCHESTER (2018)

Gerçeklerden yola çıkılarak senaryosunun oluşturulduğu söylenen Winchester filminin yönetmen koltuğunda Undead (2003), Daybreakers (2009), Predestination (2014) ve Jigsaw (2017) filmlerinden tanıdığımız Spierig Kardeşler bulunuyor.

Filmin konusunu ise, 19. yüzyılın en önemli ateşli silah üreticilerinden biri olan Winchester’ın varisi Sarah Winchester’ın yüz yıla yakın bir süredir anlatılan sıra dışı hikâyesi oluşturuyor. Anlatılan şehir efsanelerine göre kızını ve eşini kaybeden Sarah Winchester, ailesinin kendi firmalarının ürettiği silahlarla öldürülen insanların ruhları tarafından lanetlendiğine inanmaktadır. Sarah Winchester, ilk başta 8 odası bulunan evine bu ruhları hapsetmek ve huzura erdirmek amacıyla 7 gün 24 saat, durmaksızın malikaneye düzenlemeler ve yeni odalar inşa ettirmeye başlar. Winchester bu şekilde lanetten kurtulacağına inanmaktadır ancak silah şirketi yönetimi Winchester’ın aklî dengesinin yetersizliğini öne sürerek ondan kurtulmayı planlar. Bu amaçla görevlendirilen doktor, Winchester Malikanesi’ne doğru yola çıkar. Gerçek ve illüzyon konusunda kesin çizgileri olan doktor, kendisini Winchester lanetinin ortasında bulur.

Filmin genel hatları malikanenin sürekli inşaat halinde olması nedeniyle Rose Red (2002)’i; Sarah Winchester karakterinin yas kıyafeti nedeniyle ise Insidious (2010)’u anımsatıyor. Doktorun malikanede kalışı ise daha eski bir hikâyeden, Dracula’daki Jonathan Harker karakterinden, izler taşıyor.

Sarah Winchester karakterini Helen Mirren’ın canlandırmasına rağmen, Winchester filmi oldukça vasat bir yapım. Oyunculuklar olması gerektiği gibi ancak lanetli ev ve hayalet unsurları konusunda klişelerden kaçınılamamış. Ayna – hayalet ilişkisi, tahtadan sökülen çiviler, gaiple iletişim gibi sahnelerde, yani tam da beklenen gerilim noktalarında beklenen sonuçların görülmesi maalesef filmin izleyici açısından seyir keyfini kaçırıyor. İçerisinde barındırdığı birçok dramatik unsur es geçirilerek film sonlandırıldığından, birçok konu da seyirciler açısından havada kalıyor. Daha da kötüsü; filmin finali seyircileri şaşırtacak bir etki içermiyor.

Sonuç olarak Winchester, son dönemde çıkan hayaletli filmler arasından Helen Mirren’a rağmen sıyrılamıyor ve vasat korku filmleri arasındaki yerini hızla alıyor.


KÜNYE

Yönetmen: Michael Spierig, Peter Spierig

Senaryo: Tom Vaughan, Peter Spierig, Michael Spierig

Görüntü Yönetmeni: Ben Nott

Müzik: Peter Spierig

IMDB: 5,4

Gizem Şimşek Kaya

İstanbul doğumludur. Marmara Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü’nden mezun olan Şimşek, yüksek lisansını İstanbul Kültür Üniversitesi İletişim Tasarımı Anabilim dalında ve doktorasını Marmara Üniversitesi Radyo-TV, Sinema Anabilim dalında “Sinemada Korku Ve Din: 2000 Sonrası Amerikan Ve Türk Filmlerinde Cin Unsurunun Çözümlemesi (Eleştirel Kuram Ve Göstergebilimsel Metodoloji Çerçevesinde)” adlı teziyle tamamlamıştır. Sinemada eleştirel kuram ve inançlar, Türk korku sineması, sinema ve halkbilim üzerine çalışmalar yapmakta olup bu konular üzerine birçok ulusal ve uluslararası yayını bulunmaktadır.